1 Kasım 2011 Salı

Umut ve Hayal

28.09.2010
18:50
Yolculuğum bazen havada bazen karada...
Yolcuyum tükenmek bilmeyen bir yolda...
Yolun sonu görünmüyor, git git bitmiyor...
Arada durup soluklanıyorum, umut dolu...
Kısa sürüyor umudum.
Bir bakıyorum vapurun vakti gelmiş, koşuyorum.
Bitmek bilmeyen bir istikamete doğru koşuyorum...
Bitmek bilmeyen birşey daha var;
Adı umut.
Bitiyor diyorum, işte yolun bittiği limanım...
Aldanıyorum...
Umudun en yakın arkadaşını tanıyormusunuz?
Ben tanıyorum hemde çok yakından.
Onun adı ise hayal.
Hayal hep kandırıyor umudu.
Hayal o kadar saf ve temiz ki,
Umut hemen inanıyor ona.
İnanmamak işten değil, hayalin içtenliğine...
Hayal inandıklarının peşinde, inanarak yanıltıyor umudu...
Hayal umuda, umut ise hayale aşık.
Ayıramazsınız onları.
Aralarındaki bağı, aralarındaki çekimi,
Koparamazsınız.
Hayalin bir bakışı, bir gülüşü;
Yeterlidir umuda...
Yeter ki görsün hayalini...
19:20

2 yorum:

Erdi Karadeniz dedi ki...

Umut olmadan insan yaşayamaz derler. Doğrudur. Ama her şey de olduğu gibi bunda da fazlası zarar.

Umut olmasını istediğimiz şeyler, hayalse olmasını istediğimiz şeylerin oluşunu izlediğimiz bir film gibi...

İşte hayal kırıklığı denen şeyin sebebi budur. İnsan umuda ve hayale öyle bir kapılıyor ki bazen; gerçekliği yitiriyor.

Ve bir gerçekte şu ki umut ve hayal ayrılmıyor gerçekten...

Tuba GENC dedi ki...

Çok haklısın, görüşlerine katılıyorum. Teşekkür ederim:)