22 Ocak 2012 Pazar

Bir Parça İp + Bir Adet Poşet



17.01.2012 - 03:00

Bugün İstanbul uzun bir aradan sonra karı gördü. Aklandı, paklandı. Tertemiz oldu. Beyaza büründü. Bugün İstanbul gelinliğini giydi. Görücüsü çoktu. Bilhassa da çocuklardı. Eskisi kadar olmasada... Eskiden çoook eskiden kar yağdığında evde çocuk kalmazmış. Hepsi sokaklara dökülür, çılgınlar gibi kar topu savaşı yaparlarmış. Soğuğa aldırmadan... Çocukluğun verdiği o saf, masum bir arzu ile... Şimdiyse işler biraz değişti. Bazı anneler pek izin vermiyor. ''Aman çocuğum üşür, hasta olur''. Nitekim şimdiki çocuklarda pek arzulamıyor. Okul arkadaşları dışında pek de mahalleden arkadaş edinen, onunla sokakta oyun oynayan çocuk sayısı oldukça azaldı. Artık çocuklar kar topu savaşını hepimizin bildiği gibi sanal alemde oynuyor. Kar yağmasını beklemelerine de gerek yok. Arzularda sanal olduğundan o atmosfer karşılamaya yetiyor. Bu kesimin zıttı olan azınlık grubun büyük bölümü kırsal kesimlerde, köylerde... Ben onları gördüm... Onlar 5 dakikada 5 farklı oyun üretebilen çocuklar... Bilgisayarları yok, playstationları yok. Ama altın yüreklerinde kocaman bir arkadaş tanımı, yüzlerinde birdaha tadılmayacak hisleri tadabilmenin kocaman tebessümü ve arkalarında bir yığın anı bırakacak çocuklar onlar... Onlar taşı, toprağı, otu, böceği oyuncak olarak kullanırlar... Rüzgarlı havalarda bir parça ip ve bir poşet ile uçurtmasını yapıp mahalleyi talan ederek, komşularına selam bırakırlar...

17.01.2012 - 03:23

Hiç yorum yok: