22 Eylül 2012 Cumartesi

Melankoli Kokulu

Hayalleri kurmuş, planı yapmıştım.
O öyle, bu böyle olacaktı işte...
Her şey hazırdı, ben dahil.
O güvendiğim sıkı plan tutmayacak gibi görünüyor...
Planım, üst düzey bir hayalden ibaret değildi.
Oldukça gerçekçi iken, gerçekleşmeme ihtimali can sıkıcı oldu.
O an uyandım...
Belki bu değil olması gereken hayalin dedim.
Sonra açtım bir sayfa.
Sen varsın işte karşımda...
Anlıyor musun?Hayır, anlamıyorsun.
Anlayamazsın, çünkü anlatmıyorum.
Aslında anlatmak istiyorum.
Hiç susmadan sabaha kadar konuşmak...
Anlatmak, anlatmak, anlatmak istiyorum...
Sonra olmuyor, susuyorum...
Hepsi bana bakıyordu. Sanki ne düşündüğümü anlıyorlar gibiydi... Aldırmadan yanlarından geçtim. Bakışlarımı kaçırdım. Çünkü korktum. Birinin akmayan gözyaşlarımı görmesinden korktum...
Ben güçlüydüm, ben yol gösteren, ben her türlü lodos da yıkılmayan, ben rol model, ben ben ben...

Ben son zamanlarda kendimi yorgun hissediyorum.


Sevgiler

Hiç yorum yok: