1 Aralık 2012 Cumartesi

Boşluk Doldurma

Eğer yalnızsanız, bir insanı birçok vasıf yerleştirerek sevebilirsiniz.

Bazen bir erkeği yeri geldiğinde bir baba ya da bir abi gibi, küçük bir çocuğu kendi çocuğunuz ya da kardeşiniz gibi... Bilinçaltı uygun kişiyi görünce eksikleri gidermek adına yola çıkar. Durum böyle olunca da o kişilerden gereğinden fazlasını beklemeye başlarsınız. Beklenti gerçekleşmeyince hayal kırıklığına uğrarsınız...
Sevgiliniz, babanız olamaz.
Anneniz, arkadaşınız olamaz.
Arkadaşınız, kardeşiniz olamaz.
Olmaya çalışabilir, ama gibiden öteye gidemez. Tam anlamıyla tatmin edemez. Bu yüzden gereksiz boşluk doldurmacalardan vazgeçmeliyiz.


Bana, mutlu olmanın sırrı yeri geldiğinde kabullenebilmekten geçiyor gibi geliyor...

Bazen savaşmak gereksiz. İsyan saçma olabiliyor. Hele ki hele kadere isyan... Genel anlamda herkes kendi kaderini kendi yazıyorken, kadere isyan anlamsız. Seçemediğimiz çok fazla bir şey yok, ailemizi seçemiyoruz. Ardından kareler oturduktan sonra her şey seçimlerimiz ve şansımız doğrultusunda ilerliyor.

O halde doğru seçimler ve bol şanslar diliyorum :)